جمال رضايى
749
بيرجندنامه ( فارسى )
مُارِى باد morey bad : مُهرهء باد ( مهرهايست كه به گردن آدم غشى مىاندازند . " باد " در اين تركيب به معنى " غش " و " حمله " است . نك : باد ) . مُارِى خَر morey xar : مهرهء خر ، خَر مهره ( براى دفع چشم زخم ) . مُارِى سوّزوُك morey sow zukk : مهرهايست سبز و گلى كه براى دفع چشم زخم به كار مىرود ) . مُارِى مار morey mar : مهرهء مار ( آن را در شير مىاندازند و بعد روى محلّ گزيدگى مىگذارند تا زهرى را كه وارد بدن شده بكشد ) . مَازوُ mazu : مازو ( دارويى بسيار قابض ) . ماس [ ت ] mas [ t ] : ماست . ماش mas : ماش ( بنشن معروف ) . مَاشوُره masure : ماسوره ( نى كوچك ) . مَاقُوت maqut : ماقوت ( هريرهء نشاسته ) . مَالجِه maleje : معالجه ، درمان . مَالِش males : مالش ( مالشِ دل ) . مَال مال mal mal : مالمال ( دل مالش ) . مَامِارُا [ ن ] mamero [ n ] : ماميران ( گل ماميران ) . مُامِنَايى momenayi : مومنايى ، موميايى . مُامِنِى momeney : مومنايى ، موميايى . مَاهِى mahi : ماهى ( ماهىهاى كوچك را زنده زنده مىخورند براى دفع زردى و يرقان ) . مَاهيچّه mahicce : ماهيچه . مَاهى رِاگى mahi regi : ماهى ريگى ( سقنقور ) . مَاهى سَقَنقُر mahi saqanqor : ماهى سقنقور ( ريگى ) . مَايوُب mayub : معيوب ، عيبناك . مَايه maye : مايه ( مادّهء اصلى ) . مَجروُ majru : مجروح ، زخمى . مُجُند mojond : لرزشى كه به سبب سرما يا تب در بدن پيدا مىشود . مُچّوُ moccu : كسى كه مچ و پنجههاى دستش به علّتى فرز و چابك نباشد . مُخَلّسِه moxallese : مخلّصه ( داروى گياهى معروف ) . مُخ مُخ moxmox : مُخ مُخ ( خارش اندكى كه پيش از درد در بن دندانها پيدا مىشود ) . مُخ مُخه moxmoxe : خارش و بويژه خارشى كه در مقعد آدمى پيدا مىشود . مُخُند moxond : خارش . مَدهوُش madhus : مدهوش ( از هوش رفته ) . مُر morr : مُرّ ( صمغ درختى است كه گونههاى مختلف دارد و معروفترين آن مُرمَكّى " است ) . مُرَبّا morabba : مُرَبّا . مُردَنى mordani : مردَنى . مُرده morde : مرده . مُرده [ ن ] morde [ n ] : مردن .